Wij staan voor Ons Vinkel

Wie wont doar eigenluk? - februari 2019

Wie wont doar eigenluk? - februari 2019

Weerscheut 35


Sinds Oktober 2018 wonen op Weerscheut 35, Fred en Toos van de Mosselear. Tijd om eens goan te heuren wie ze zèn en wè ze doen.

Als ik binnen kom is het eerste wat me opvalt de behaaglijke warmte die er in huis is. M’n oog valt dan ook direct op de kachel, die brandt ès de hel. Ja jonghe, wij stoken dit gehele huis warm met deze kachel. Zo gauw als de installateur de verwarmingsketel heeft gehangen, krijgt deze kachel weer wat rust. Hij brandt wel fantastisch mooi hè! Dè wel, mar hij stookt ’t ook gruwelijk wèrm, denk ik. Als ik m’n jas over de stoel heb gehangen en ben gaan zitten, begint Fred te vertellen. Ja, we zitten midden in een grootscheepse verbouwing zoals je ziet. We hebben het hele huis onder handen genomen. Alles is eruit of vervangen. De oude vloer is eruit en afgelopen vrijdag is, zoals je ziet er ‘n nieuwe smeervloer voor in de plaats gekomen. Plafonds en muren zijn eruit gebroken en inmiddels weer opnieuw gestukadoord. Het is dus nog wat behelpen maar we zijn weer aan het opbouwen. ”Er is licht aan het einde van de tunnel.”

 

We hebben altijd graag gekampeerd, zegt Toos, dus hier mauwen we dan ook niet over. Vandaar die camper? Inderdaad. We zijn echte camping lui. We trekken er graag op uit en zijn dan ook een aantal maanden van het jaar ergens in Europa met onze camper op pad. Sinds 2 jaar zijn we beide campingcontroleur voor de ACSI. Kende dè? Heb ik wel is van gehoord ja. Maar wat doen die eigenlijk? ACSI controleert elk jaar 9900 campings in heel Europa of de faciliteiten die ze hebben er inderdaad ook nog zijn, en of ze goed onderhouden worden/zijn. Hartstikke leuk om te doen! We worden van te voren aangekondigd dat we komen en zijn in kleding van de ACSI, zodat we goed herkenbaar zijn. Komend voorjaar gaan we naar Tsjechië waar we 29 campings gaan controleren. We denken nu daar ’n maand te blijven maar als het weer hier slecht is en daar goed, kunnen we er zomaar wat langer zijn. Wij hoeven namelijk voor niemand meer naar huis. We zijn beide gepensioneerd. Pensionado’s!! Klinkt mooier hè! Zo hebben we meer tijd voor onze 4 kleinkinderen. Zelf hebben we 3 kinderen waarvan er 1 in ’s-Hertogenbosch, 1 in Empel en de 3e in Mexico woont. Nie bè de deur, maar we proberen er minimaal 1x per jaar naar toe te gaan. Altijd mooi weer daar joh.

 

Ondertussen ga ik onopgemerkt iets verder van de kachel zitten, want dè ding buldert gewoon door. We hebben in ons werkzame leven bij de PNEM en bij het inmiddels gesloopte ‘groot ziekengasthuis’ in ’s-Hertogenbosch gewerkt, allebei op de administratie. Fred 38 jaar bij de PNEM (nu Essent) en ikke in het ‘Groot’ voor alle duidelijkheid. Maar de laatste tien jaar hebben we beide bij Flik-Flak op de Maaspoort gewerkt. Fred was bij de Provinciale Noord Brabantse energie Maatschappij (PNEM) zijn werk beu en kreeg via via werk aangeboden als accommodatie beheerder van het Flik-Flak pand. Heel iets anders, maar de laatste 10 jaar zijn we beide weer met plezier gaan werken. Toos werkte daar inmiddels ook en was sportdocente voor het ‘klein volk’ zoals ze daar zeggen. Kinderen tussen 5 en 15 jaar oud.

 

Nu we beide niet meer hoeven, doen we veel vrijwilligerswerk voor de Blauwe Engelen in ’s-Hertogenbosch. De stichting Gastvrij ’s-Hertogenbosch wil met haar gastvrouwen en gastheren ’s-Hertogenbosch op de kaart zetten en ervoor zorgen dat mensen met plezier hun vrije tijd in ’s-Hertogenbosch doorbrengen. Door een warme en gastvrije ontvangst te bieden willen wij de bezoeker van onze stad een goed gevoel geven en het bourgondische karakter en de ‘Brabantse gezelligheid’ overbrengen. Dit doen wij door de mensen op markante punten in de stad te voorzien van informatie, ze de weg te wijzen of hun iets te vertellen over de stad en de lopende activiteiten. Ook besturen wij de gratis stadsbusjes die van dinsdag tot en met zondag van 10.00 uur tot 17.00 uur via een vaste route door de stad rijden. Via het ‘hop-on/hop-off’ principe kunnen mensen tijdens de rit willekeurig in- en uitstappen. Je herkent mensen van de Blauwe Engelen aan hun blauwe kleding en de busjes met de blauwe opdruk. Daar heb ik nog nooit van gehoord zeg ik. Zal er toch eens op letten als ik weer in de stad ben. Doet dè mar is, zegt Toos. En als het mensen uit het buitenland zijn? Dan doen we het maar met handen en voeten! Met de hop-on hop-off bus vervoerden we afgelopen jaar ongeveer 30.000 mensen. Kun je nagaan hoeveel toeristen er op jaarbasis in de stad komen.

 

 

Woonden jullie eigenlijk in de binnenstad alvorens jullie naar Vinkel kwamen? Nee, we woonden na onze trouw in Den Dungen, toen ’n paar jaar in Hintham en in de Maaspoort hebben we op 4 locaties gewoond. Dit is dus ons 7de of 8ste huis(je). Maar het is toch echt wel de bedoeling om hier nog ’n hele tijd te blijven zitten. Munne jas heb ik inmiddels op de grond gegooid, (ik heb ’t idee dat m’n rechter mouw zo meteen vlam vat) en vraag hoe ze in Vinkel uitkwamen? Puur toeval! We zagen dit huis op Funda staan en dat stond toevallig in Vinkel, zodoende. Familie en vrienden zeiden: Woar godde gulie noar toe?? Vinkel?? Hebben ze daar al stromend water en is daar al elektriciteit? Wè moete doar toch goan doen? Wonen! Zeiden we. Nu we hier zitten is van die reactie van hen niets meer over. In de Maaspoort zaten we bij wijze van spreken ‘boven op elkaar’. En hier wonen we zo heerlijk vrij. Ik zit ’s morgens met ’n glimlach de krant te lezen. De zon op m’n bolletje, mooi uitzicht en lekker rustig hier. Dat waren wij in de Maaspoort niet gewend hoor! Wij als Bosschenaren kennen dat dorpse niet. Klein voorbeeldje: we woonden hier ’n paar dagen komt de buurman gelopen en ziet ons tobben met onze spullen die we maar bleven verzetten, zodat de verbouw door kon gaan. Als je wil kan je je spullen wel bij mij in de schuur kwijt, daar heb namelijk plaats zat. Dè is toch geweldig! We hadden niet gedacht dat er grote verschillen waren tussen de stad en het dorp. Maar ze zijn er echt!

 

Er komen volgens mij de laatste tijd opvallend veel mensen uit ’s-Hertogenbosch en Rosmalen in ons dorp wonen, zeg ik. Kei mooi toch? Bij m’n ouders hing er altijd een tegeltje op het toilet met de tekst: Uit het beste korenaren, schiep God de Bosschenaren, uit het restant de rest van het land. Ik besluit hier niet op te reageren...

 

Meer als genoeg om ’n stukske van te maken zeg ik en ik peer ‘m. Wè was ’t doar wèrm en dus fiets ik mè munne jas onder de stieken naar huis. Eenmaal thuis vind ik het binnen ‘kil’ en besluit de thermostaat flink op te schroeven. “Ge kunt ook ’n trui aandoen,” roepen ze vanuit de keuken. Ik reageer door te zeggen, dat ik eraan denk om ’n kachel te kopen. Want van ’n goei kachel heb je 3 keer warmte. Bij het hout omdoen, bij het hout naar binnen dragen, en als het in de kachel ligt. Daar kan de beste verwarmingsketel niet tegen op. Ge moet er alleen niet te kort bij gaan zitten!

 

Frank

Facebook

Deze website wil gebruik maken van cookies.